نه اخوی! مریضی نیست. فحش نیست. والله‌بالله، این خود خود منه. از اول هم همین‌طوری بوده. دست خودم نیست. هی می‌زنم به بی‌راه و مردم برام کف می‌زنن. ولی بابا آخه به چه زبونی حالی‌تون کنم، این واسه من بی‌راهه. من راهم چیز دیگه‌ست. جای دیگه‌ست. شما چه اصراری داری خوک رو توی تخت بخوابونی؟ خوکا تا بوده و بوده تو گل و لجن و کثافت غلت می‌خوردن و خوش‌بودن. حالا تو اومدی کراوات زدی برا خوکا و یکی یه عصا دست‌شون دادی، اونا SIR  شدن؟ نه بابا. من همین‌جوری که هستم خوشم. بفهم. منو مترنزن. به خدا من قد خودمم. هربار هم که منو اندازه‌بگیری قد خودمم. هیچ‌وقت هم بیش‌تر یا کم‌تر از خودم نبودم. این‌جوری که منو جور دیگه‌ای می‌خوای، منو داری کش‌میاری. یا نه، داری می‌زنی تو سرم که جام بدی تو متراژ کوتاه خودت. ببین، بیا یه قراری بذاریم. هربار تو خواستی برات تیارت بازی می‌کنم. تو هم برام کف‌بزن. ولی دیگه بعدش رو کاری نداشته‌‌باش. دیگه تو خشتک ما چنبره‌نزن و شیپیش نشمر. حالا 10 تا شیپیش دارم یا سی‌تا. چی‌کار داری تو. من بهت می گم 15 تا. تو هم کلاتو به احترامم بردار و خدافظی و تموم. بذار وقتی رفتم تو قبرخودم بخوابم اندازه‌هام‌اندازه ی تو نشده باشه. اون وقت یا پام بیرون می‌مونه و گورکنا مجبورن با بیل بشکوننش تو قبر، یا قبره زیادمیاد و لوطی‌خور می‌شه. ولی مگه ارث‌خورام می‌ذارن این‌طوری بشه؟ می‌رن می‌گردن دنبال قبری که اندازه‌ی من باشه. گرفتی چی‌شد؟ اون وقت قبرتو قد منه. منو تو قبر تو می‌خوابونن و تو که می‌خوای بعد از 120 سال بمیری، مرده‌ت رو زمین می‌مونه. بفهم. نکن این‌جوری.